Pengenalan
Nama kajian: Changes in Intake of Fruits and Vegetables and Weight Change in United States Men and Women Followed for Up to 24 Years: Analysis from Three Prospective Cohort Studies
Objektif: Menilai hubungan antara perubahan pengambilan buah-buahan dan sayur-sayuran tertentu dengan perubahan berat badan, serta menguji hipotesis bahawa buah dan sayur yang lebih tinggi serat atau lebih rendah beban glisemik lebih kuat berkait dengan berat badan sihat.
Negara kajian: Amerika Syarikat (seperti dinyatakan dalam abstrak)
Kajian bertajuk “Changes in Intake of Fruits and Vegetables and Weight Change in United States Men and Women Followed for Up to 24 Years: Analysis from Three Prospective Cohort Studies” diterbitkan dalam PLOS Medicine (SciSpace memaparkan tarikh 22 September 2015) oleh Monica L. Bertoia dan rakan-rakan. Objektifnya ialah melihat sama ada semua buah dan sayur sama kesannya terhadap berat badan, atau sebahagiannya lebih bermanfaat daripada yang lain.
Garis panduan pemakanan mengesyorkan pelbagai jenis buah dan sayur. Namun dari segi kandungan nutrien, ada yang tinggi serat dan rendah gula, dan ada yang berkanji. Kajian ini menguji sama ada perbezaan ini penting untuk berat badan.
Mengapa Kajian Ini Penting
Mesej “makan lebih banyak buah dan sayur” sangat umum. Jika jenis tertentu lebih kuat berkait dengan berat badan sihat, cadangan yang lebih spesifik boleh dibuat. Contohnya, kentang secara teknikalnya sayur, tetapi kesannya terhadap berat badan mungkin berbeza daripada sayur hijau.
Tempoh susulan sehingga 24 tahun dan bilangan peserta yang sangat besar menjadikan kajian ini antara analisis paling menyeluruh tentang jenis buah dan sayur dan berat badan.
Kaedah Kajian
Penyelidik menganalisis hubungan antara perubahan pengambilan buah dan sayur tertentu dengan perubahan berat badan dalam tiga kohort prospektif besar yang melibatkan 133,468 lelaki dan wanita di Amerika Syarikat, dari 1986 hingga 2010.
Hubungan dinilai dalam beberapa selang empat tahun, dengan pelarasan untuk perubahan serentak dalam faktor gaya hidup lain, termasuk aspek diet lain, status merokok dan aktiviti fizikal. Keputusan digabungkan menggunakan meta-analisis kesan rawak.
Dapatan Utama
1. Buah-buahan Berkait Dengan Kenaikan Berat Lebih Kecil
Peningkatan pengambilan buah berkait songsang dengan perubahan berat badan empat tahun. Bagi setiap hidangan tambahan sehari: jumlah buah −0.53 paun (95% CI −0.61 hingga −0.44), buah beri −1.11 paun (95% CI −1.45 hingga −0.78), dan epal/pear −1.24 paun (95% CI −1.62 hingga −0.86).
Buah beri serta epal dan pear menunjukkan hubungan yang lebih kuat berbanding purata semua buah.
2. Sayur Tertentu Lebih Bermanfaat
Beberapa sayur juga berkait songsang dengan perubahan berat badan: jumlah sayur −0.25 paun setiap hidangan sehari (95% CI −0.35 hingga −0.14), tauhu/soya −2.47 paun (95% CI −3.09 hingga −1.85), dan bunga kobis −1.37 paun (95% CI −2.27 hingga −0.47).
Tauhu dan soya mencatat hubungan songsang yang paling kuat antara semua item yang dilaporkan dalam abstrak.
3. Sayur Berkanji Berkait Dengan Kenaikan Berat
Sebaliknya, peningkatan pengambilan sayur berkanji termasuk jagung, kacang pis dan kentang dikaitkan dengan kenaikan berat badan. Ini menunjukkan bahawa tidak semua sayur memberi kesan yang sama.
4. Serat Tinggi dan Beban Glisemik Rendah
Sayur yang mempunyai serat lebih tinggi dan beban glisemik lebih rendah berkait songsang dengan perubahan berat badan secara lebih kuat berbanding sayur rendah serat dan tinggi beban glisemik (p < 0.0001). Dapatan ini menyokong hipotesis asal penyelidik.
Implikasi Kepada Pengguna dan Kesihatan Awam di Malaysia
Malaysia mempunyai pelbagai buah dan sayur tempatan. Walaupun buah beri dan epal tidak banyak ditanam di sini, prinsip yang sama boleh diterapkan: pilih buah utuh yang tinggi serat seperti jambu batu, betik, belimbing dan buah naga, berbanding jus atau buah dalam sirap.
Bagi sayur, keutamaan boleh diberikan kepada sayur hijau berdaun, kobis bunga, kacang panjang, bendi dan ulam. Tauhu dan tempe, yang mudah didapati dan murah, juga sesuai dimasukkan dalam hidangan harian. Kentang, jagung dan ubi pula lebih baik dianggap sebagai sumber karbohidrat dan bukan pengganti sayur hijau.
Bagi petani dan agensi pertanian, dapatan ini menyokong promosi tanaman sayur berdaun dan buah tempatan berserat tinggi sebagai sebahagian strategi pemakanan sihat.
Batasan Kajian
Penyelidik mengakui bahawa walaupun faktor pengeliru utama diukur, kemungkinan pengeliru sisa tidak boleh diketepikan. Diet dinilai dengan soal selidik kekerapan makanan yang mempunyai ralat pengukuran walaupun saiz hidangan dinyatakan. Peserta ialah penduduk A.S., jadi jenis buah dan sayur berbeza daripada di Malaysia.
Langkah Praktikal
Pilih buah utuh berbanding jus. Isi separuh pinggan dengan sayur tidak berkanji. Masukkan tauhu atau tempe beberapa kali seminggu. Jangan kira kentang atau jagung sebagai hidangan sayur utama. Cuba pelbagai warna buah dan sayur untuk mendapatkan pelbagai nutrien.
Ringkasan Angka Penting
133,468 peserta A.S.; 1986–2010
Jumlah buah −0.53 paun setiap hidangan sehari
Buah beri −1.11 paun; epal/pear −1.24 paun
Tauhu/soya −2.47 paun; bunga kobis −1.37 paun
Sayur berkanji (jagung, kacang pis, kentang) dikaitkan dengan kenaikan berat
Kesimpulan
Peningkatan pengambilan buah dan sayur tidak berkanji dikaitkan dengan kenaikan berat badan yang lebih kecil, dengan perbezaan penting mengikut jenis. Buah dan sayur yang tinggi serat dan rendah beban glisemik menunjukkan hubungan paling kuat, manakala sayur berkanji dikaitkan dengan kenaikan berat.
Sumber Rujukan
Bertoia, M. L. et al. (2015). Changes in Intake of Fruits and Vegetables and Weight Change in United States Men and Women Followed for Up to 24 Years: Analysis from Three Prospective Cohort Studies. PLOS Medicine [SciSpace memaparkan Vol. 13, Iss. 9]. DOI: 10.1371/journal.pmed.1001878
Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/changes-in-intake-of-fruits-and-vegetables-and-weight-change-r73g6antsi
Kata Kunci
buah-buahan, sayur-sayuran, serat, beban glisemik, tauhu, berat badan
