Pengenalan

Nama kajian: High caloric intake at breakfast vs. dinner differentially influences weight loss of overweight and obese women

Objektif: Membandingkan diet penurunan berat badan dengan pengambilan kalori tinggi semasa sarapan dengan diet isokalori yang mempunyai pengambilan kalori tinggi semasa makan malam.

Negara kajian: Tidak dinyatakan dalam abstrak

Ada pepatah lama yang berbunyi, makanlah sarapan seperti raja, makan tengah hari seperti putera, dan makan malam seperti pengemis. Pepatah ini mencadangkan bahawa hidangan terbesar sepatutnya diambil pada waktu pagi. Namun, adakah ia disokong oleh sains apabila jumlah kalori harian adalah sama?

Kajian ini menguji persoalan tersebut dalam kalangan wanita berlebihan berat badan dan obes yang menghidap sindrom metabolik. Dua kumpulan menerima jumlah kalori yang sama setiap hari, tetapi taburan kalorinya berbeza antara sarapan dan makan malam.

Mengapa Kajian Ini Penting

Pada masa kajian ini dijalankan, hanya sedikit kajian yang meneliti hubungan antara waktu pengambilan nutrien dengan sindrom metabolik. Sindrom metabolik ialah gabungan obesiti abdomen, tekanan darah tinggi, gula darah tinggi dan lipid darah yang tidak normal, yang meningkatkan risiko diabetes dan penyakit jantung.

Jika masa makan mempengaruhi hasil diet walaupun jumlah kalori sama, maka nasihat pemakanan boleh diperbaiki dengan memberi perhatian kepada bila makanan diambil, bukan sahaja apa dan berapa banyak.

Kaedah Kajian

Wanita berlebihan berat badan dan obes (BMI 32.4 ± 1.8 kg/m²) dengan sindrom metabolik dirawakkan kepada dua kumpulan diet penurunan berat badan isokalori, iaitu kira-kira 1,400 kcal sehari, selama 12 minggu.

Kumpulan sarapan (BF) mengambil 700 kcal semasa sarapan, 500 kcal semasa makan tengah hari dan 200 kcal semasa makan malam. Kumpulan makan malam (D) pula mengambil 200 kcal semasa sarapan, 500 kcal semasa makan tengah hari dan 700 kcal semasa makan malam. Penyelidik mengukur berat badan, lilitan pinggang, glukosa, insulin, ghrelin, lipid, ujian toleransi glukosa oral serta skor lapar dan kenyang.

Dapatan Utama

1. Penurunan Berat dan Pinggang Lebih Besar Dalam Kumpulan Sarapan

Kumpulan BF menunjukkan penurunan berat badan dan pengurangan lilitan pinggang yang lebih besar berbanding kumpulan D. Abstrak tidak memaparkan angka kilogram atau sentimeter bagi perbezaan ini, jadi magnitudnya perlu dirujuk dalam kertas penuh.

2. Gula Darah, Insulin dan Trigliserida

Glukosa, insulin dan ghrelin berpuasa menurun dalam kedua-dua kumpulan. Namun, glukosa berpuasa, insulin dan HOMA-IR menurun dengan lebih ketara dalam kumpulan BF.

Paras trigliserida purata menurun sebanyak 33.6% dalam kumpulan BF, tetapi meningkat sebanyak 14.6% dalam kumpulan D. Ujian toleransi glukosa oral juga menunjukkan penurunan glukosa dan insulin yang lebih besar dalam kumpulan BF.

3. Rasa Lapar dan Kenyang

Sebagai tindak balas kepada ujian hidangan, paras glukosa, insulin dan ghrelin harian keseluruhan, serta skor lapar purata, adalah lebih rendah secara signifikan dalam kumpulan BF. Skor kenyang pula lebih tinggi. Ghrelin ialah hormon yang merangsang rasa lapar, jadi paras yang lebih rendah mungkin membantu peserta mengawal selera.

Implikasi Kepada Pengguna dan Kesihatan Awam di Malaysia

Corak makan di Malaysia sering meletakkan makan malam sebagai hidangan terbesar, terutamanya apabila keluarga berkumpul selepas waktu kerja, dan kadangkala disusuli supper. Dapatan ini mencadangkan bahawa memindahkan sebahagian kalori ke waktu pagi dan mengurangkan hidangan malam mungkin bermanfaat, terutamanya bagi individu dengan sindrom metabolik.

Bagi program kesihatan awam, mesej mudah seperti tidak menjadikan makan malam sebagai hidangan paling berat boleh dipertimbangkan, walaupun bukti daripada kajian ini masih terhad kepada satu kumpulan wanita.

Batasan Kajian

Kajian hanya melibatkan wanita dengan sindrom metabolik, jadi dapatan mungkin tidak terpakai kepada lelaki atau individu tanpa sindrom metabolik. Abstrak tidak menyatakan bilangan peserta, negara kajian atau magnitud penurunan berat badan. Tempoh kajian 12 minggu juga pendek. Pengambilan 200 kcal semasa makan malam agak ekstrem dan mungkin sukar diamalkan dalam kehidupan sebenar.

Langkah Praktikal

Cuba jadikan sarapan atau makan tengah hari sebagai hidangan yang lebih mengenyangkan, dan kurangkan saiz hidangan makan malam. Elakkan makan berat sejurus sebelum tidur. Pilih sarapan yang seimbang dengan protein, serat dan lemak sihat, bukan sarapan manis yang tinggi gula. Pesakit diabetes perlu berbincang dengan doktor sebelum mengubah taburan hidangan kerana ia boleh menjejaskan dos ubat.

Ringkasan Angka Penting

• Peserta: wanita berlebihan berat badan atau obes dengan sindrom metabolik, BMI 32.4 kg/m².

• Diet: kira-kira 1,400 kcal sehari selama 12 minggu.

• Kumpulan sarapan: 700/500/200 kcal; kumpulan makan malam: 200/500/700 kcal.

• Trigliserida: −33.6% (sarapan) berbanding +14.6% (makan malam).

• Kumpulan sarapan: penurunan berat dan pinggang lebih besar, lapar lebih rendah.

Konteks Tambahan (Latar Belakang Umum)

Bahagian ini ialah latar belakang umum dan bukan dapatan kajian. Ghrelin dihasilkan terutamanya oleh perut dan meningkat sebelum waktu makan, memberi isyarat lapar kepada otak. HOMA-IR pula ialah anggaran rintangan insulin berdasarkan glukosa dan insulin berpuasa. Trigliserida ialah sejenis lemak dalam darah yang meningkat apabila pengambilan kalori, gula atau karbohidrat ditapis berlebihan, dan paras yang tinggi dikaitkan dengan risiko penyakit jantung. Perubahan dalam ketiga-tiga penanda ini memberi gambaran tentang kesan diet terhadap selera dan metabolisme, bukan sekadar berat badan.

Kesimpulan

Kajian ini mendapati bahawa dengan jumlah kalori yang sama, mengambil hidangan terbesar pada waktu sarapan dan hidangan kecil pada waktu malam menghasilkan penurunan berat badan, lilitan pinggang dan penanda metabolik yang lebih baik dalam kalangan wanita dengan sindrom metabolik. Penyelidik mencadangkan sarapan berkalori tinggi dengan pengambilan malam yang dikurangkan sebagai alternatif berguna untuk pengurusan obesiti.

Sumber Rujukan

Jakubowicz, D. et al. (2013). High caloric intake at breakfast vs. dinner differentially influences weight loss of overweight and obese women. Obesity, 21(12), 2504–2512. DOI: 10.1002/oby.20460

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/high-caloric-intake-at-breakfast-vs-dinner-differentially-55hwtrksr5

Kata Kunci

sarapan besar, makan malam, taburan kalori, sindrom metabolik, trigliserida, ghrelin