Pengenalan

Nama kajian: Improving dietary quality in youth with type 1 diabetes: randomized clinical trial of a family-based behavioral intervention

Objektif: Menguji kesan intervensi tingkah laku berasaskan keluarga yang menggabungkan temu bual motivasi, pembelajaran aktif dan penyelesaian masalah terhadap pengambilan makanan dan kawalan glisemik dalam kalangan kanak-kanak dan remaja dengan diabetes jenis 1.

Negara kajian: Amerika Syarikat

Diet kanak-kanak dengan diabetes jenis 1 sering rendah buah-buahan, sayur-sayuran dan bijirin penuh, tetapi tinggi makanan yang kurang berkhasiat. Keadaan ini meningkatkan risiko masalah kesihatan pada masa hadapan, termasuk penyakit jantung. Banyak program pendidikan diabetes menumpukan kepada kiraan karbohidrat dan dos insulin, tetapi kurang memberi perhatian kepada kualiti diet secara keseluruhan.

Kajian oleh Tonja R. Nansel dan rakan-rakan, diterbitkan dalam International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity pada tahun 2015, menguji sama ada intervensi berasaskan keluarga selama 18 bulan dapat memperbaiki kualiti diet dan kawalan gula darah kanak-kanak dengan diabetes jenis 1.

Mengapa Kajian Ini Penting

Kanak-kanak tidak membuat keputusan makanan secara bersendirian; ibu bapa membeli, memasak dan menetapkan suasana makan di rumah. Oleh itu, intervensi yang melibatkan keluarga mungkin lebih berkesan berbanding nasihat yang hanya diberikan kepada kanak-kanak.

Selain itu, kajian ini menilai dua jenis hasil secara serentak, iaitu kualiti diet dan HbA1c. Ini membolehkan kita melihat sama ada diet yang lebih sihat semestinya membawa kepada kawalan gula darah yang lebih baik.

Kaedah Kajian

Ujian klinikal rawak berkumpulan selari ini dijalankan di pusat diabetes tertier pelbagai disiplin di Amerika Syarikat. Peserta ialah kanak-kanak dan remaja berumur 8 hingga 16 tahun yang telah didiagnosis diabetes jenis 1 sekurang-kurangnya setahun, dengan HbA1c antara 6.5% dan 10.0%. Seramai 136 pasangan ibu bapa-anak menyertai kajian (66 intervensi, 70 kawalan).

Kumpulan intervensi menerima sembilan sesi di klinik yang melibatkan ibu bapa dan anak. Kumpulan kawalan menerima bilangan pertemuan dan penilaian yang sama tetapi tanpa nasihat pemakanan. Pengambilan makanan dinilai melalui rekod diet tiga hari pada enam titik masa, manakala HbA1c diukur setiap tiga bulan.

Dapatan Utama

1. Indeks Pemakanan Sihat Meningkat

Kualiti diet diukur menggunakan Healthy Eating Index-2005 (HEI2005), iaitu indeks yang menilai sejauh mana diet mematuhi Garis Panduan Pemakanan Amerika 2005. Intervensi memberi kesan positif sepanjang tempoh kajian (p = 0.015).

Pada bulan ke-18, skor HEI2005 kumpulan intervensi ialah 64.6 ± 2.0 berbanding 57.4 ± 1.6 bagi kumpulan kawalan, iaitu perbezaan sebanyak 7.2 mata.

2. Lebih Banyak Makanan Tumbuhan Utuh

Ukuran kedua ialah Whole Plant Food Density (WPFD), iaitu jumlah setara cawan atau auns bijirin penuh, buah utuh, sayur, kekacang, kacang dan biji bagi setiap 1,000 kalori. Intervensi juga memberi kesan positif terhadap WPFD (p = 0.004).

Pada bulan ke-18, WPFD kumpulan intervensi ialah 2.2 ± 0.1 berbanding 1.7 ± 0.1 bagi kawalan, iaitu peningkatan 0.5 unit. Ini menunjukkan perubahan sebenar dalam jenis makanan yang dimakan, bukan sekadar pengurangan makanan tidak sihat.

Perbandingan dibuat menggunakan ujian permutasi merentasi keseluruhan tempoh kajian, bukan hanya pada satu titik masa. Ini bermakna peningkatan kualiti diet bukan kebetulan pada satu lawatan, tetapi berterusan sepanjang 18 bulan.

3. Tiada Perbezaan Dalam HbA1c

Walaupun kualiti diet bertambah baik, tiada perbezaan HbA1c antara kumpulan sepanjang tempoh kajian. Dalam erti kata lain, diet yang lebih sihat tidak secara automatik menurunkan purata gula darah dalam tempoh 18 bulan.

Penulis menyimpulkan bahawa intervensi pemakanan tingkah laku ini memperbaiki kualiti diet dalam kalangan remaja dengan diabetes jenis 1, dan bahawa perubahan ini boleh dicapai dalam keluarga yang hidup dengan penyakit ini.

Implikasi Kepada Pengguna dan Kesihatan Awam di Malaysia

Bagi keluarga di Malaysia yang mempunyai anak dengan diabetes jenis 1, kajian ini mengingatkan bahawa kualiti diet penting untuk kesihatan jangka panjang, walaupun kesannya tidak segera kelihatan pada HbA1c. Menambah sayur, buah utuh, kekacang dan bijirin penuh dalam masakan keluarga memberi manfaat kepada seluruh isi rumah.

Bagi klinik pediatrik, pendekatan yang melibatkan ibu bapa melalui temu bual motivasi dan penyelesaian masalah boleh dipertimbangkan. Ia mungkin memerlukan beberapa sesi, tetapi kesan terhadap tabiat makan keluarga boleh berkekalan.

Batasan Kajian

Kajian dijalankan di satu pusat di Amerika Syarikat dengan 136 pasangan, jadi keputusan mungkin berbeza dalam budaya makan lain. Rekod diet tiga hari bergantung kepada laporan peserta. Kumpulan sasaran mempunyai HbA1c antara 6.5% dan 10.0%, jadi kesan pada kanak-kanak dengan kawalan sangat lemah tidak dinilai.

Langkah Praktikal

Ibu bapa boleh melibatkan anak dalam merancang menu dan membeli-belah, memilih satu sasaran kecil setiap minggu seperti menambah sayur dalam bekal sekolah, dan menyediakan buah utuh sebagai snek. Perubahan ini harus selaras dengan kiraan karbohidrat dan dos insulin yang dirancang bersama pasukan diabetes.

Ringkasan Angka Penting

• 136 pasangan ibu bapa-anak (66 intervensi, 70 kawalan); umur 8–16 tahun; 18 bulan.

• 9 sesi di klinik untuk anak dan ibu bapa.

• HEI2005 pada 18 bulan: 64.6 berbanding 57.4 (+7.2); p = 0.015 sepanjang kajian.

• WPFD pada 18 bulan: 2.2 berbanding 1.7 (+0.5); p = 0.004.

• HbA1c: tiada perbezaan antara kumpulan.

Kesimpulan

Intervensi tingkah laku berasaskan keluarga selama 18 bulan meningkatkan kualiti diet dan pengambilan makanan tumbuhan utuh dalam kalangan kanak-kanak dan remaja dengan diabetes jenis 1, tetapi tidak mengubah HbA1c. Ia menunjukkan bahawa diet sihat boleh dicapai dalam keluarga ini, walaupun kawalan gula darah memerlukan pendekatan tambahan.

Sumber Rujukan

Nansel, T. R. et al. (2015). Improving dietary quality in youth with type 1 diabetes: randomized clinical trial of a family-based behavioral intervention. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 12(1), 58. DOI: 10.1186/S12966-015-0214-4

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/improving-dietary-quality-in-youth-with-type-1-diabetes-27mhtpogl4

Kata Kunci

diabetes jenis 1, remaja, kualiti diet, intervensi keluarga, Healthy Eating Index, makanan tumbuhan