Pengenalan

Nama kajian: Diets with High or Low Protein Content and Glycemic Index for Weight-Loss Maintenance

Objektif: Menilai sama ada diet ad libitum (makan tanpa had kalori) yang berbeza kandungan protein dan indeks glisemiknya dapat mencegah kenaikan semula berat badan selepas seseorang berjaya menurunkan berat badan.

Negara kajian: Lapan negara Eropah (abstrak menyatakan ‘eight European countries’)

Menurunkan berat badan dalam tempoh beberapa minggu bukanlah perkara paling sukar. Cabaran sebenar bermula selepas itu, apabila badan cenderung kembali ke berat asal. Ramai orang yang berjaya menjalani diet rendah kalori mendapati berat badan naik semula dalam tempoh beberapa bulan sahaja. Persoalannya, adakah jenis diet yang diamalkan selepas fasa penurunan berat badan boleh membantu mengekalkan hasil yang dicapai?

Kajian Diet, Obesity, and Genes (DiOGenes) yang diterbitkan dalam The New England Journal of Medicine pada tahun 2010 cuba menjawab soalan ini. Penyelidik dari lapan negara Eropah menguji dua ciri diet yang sering dibincangkan, iaitu jumlah protein dan indeks glisemik (GI), terhadap keupayaan peserta mengekalkan berat badan selama 26 minggu tanpa perlu mengira kalori.

Mengapa Kajian Ini Penting

Sebelum kajian ini, penyelidikan tentang diet tinggi protein dan diet rendah GI memberikan keputusan yang bercanggah. Menurut abstrak, percanggahan ini berkemungkinan besar berpunca daripada saiz kajian yang terlalu kecil untuk mengesan perbezaan sebenar. DiOGenes direka sebagai kajian berskala besar yang melibatkan ratusan peserta di beberapa negara, sekali gus memberikan kuasa statistik yang lebih kukuh.

Kajian ini juga menarik kerana ia menguji diet ad libitum, iaitu peserta dibenarkan makan mengikut selera tanpa had kalori yang ketat. Pendekatan ini lebih hampir dengan kehidupan sebenar, kerana kebanyakan orang tidak mampu mengira kalori setiap hari untuk tempoh yang panjang.

Kaedah Kajian

Peserta ialah orang dewasa yang mempunyai berat badan berlebihan. Mereka terlebih dahulu menjalani diet rendah kalori sebanyak 3.3 MJ (800 kcal) sehari, dan hanya mereka yang berjaya menurunkan sekurang-kurangnya 8% berat badan awal layak meneruskan kajian. Seramai 1,209 orang disaring, dengan purata umur 41 tahun dan BMI purata 34. Daripada jumlah itu, 938 orang memasuki fasa diet rendah kalori.

Seramai 773 peserta yang melengkapkan fasa tersebut kemudiannya dibahagikan secara rawak kepada lima kumpulan diet selama 26 minggu menggunakan reka bentuk faktorial dua-kali-dua. Empat kumpulan menggabungkan protein rendah atau tinggi dengan GI rendah atau tinggi, manakala kumpulan kelima menerima diet kawalan. Seramai 548 peserta (71%) melengkapkan intervensi. Keputusan terperinci diambil daripada abstrak penuh dalam pratonton PDF di halaman SciSpace kerana medan abstrak SciSpace terpotong.

Dapatan Utama

1. Protein tinggi dan GI rendah mengurangkan kenaikan semula berat badan

Dalam analisis niat-untuk-merawat (intention-to-treat), kumpulan yang diberikan diet tinggi protein mengalami kenaikan semula berat badan 0.93 kg kurang berbanding kumpulan protein rendah (selang keyakinan 95%: 0.31 hingga 1.55; P = 0.003). Kumpulan diet GI rendah pula mengalami kenaikan semula 0.95 kg kurang berbanding kumpulan GI tinggi (0.33 hingga 1.57; P = 0.003).

Analisis yang hanya melibatkan peserta yang melengkapkan kajian memberikan keputusan yang serupa. Kedua-dua kesan ini muncul secara berasingan, menunjukkan bahawa protein dan GI masing-masing menyumbang kepada pengekalan berat badan.

2. Hanya gabungan protein rendah dan GI tinggi menyebabkan kenaikan berat yang signifikan

Purata penurunan berat badan semasa fasa diet rendah kalori ialah 11.0 kg. Dalam kalangan peserta yang melengkapkan kajian, hanya kumpulan diet protein rendah dan GI tinggi yang mengalami kenaikan semula berat badan yang signifikan, iaitu 1.67 kg (selang keyakinan 95%: 0.48 hingga 2.87).

Dapatan ini menarik kerana gabungan protein rendah dan GI tinggi agak menyerupai corak makan moden yang banyak bergantung kepada karbohidrat bertapis seperti roti putih, nasi putih dalam kuantiti besar dan makanan bergula.

3. Peserta lebih kekal dalam diet tinggi protein dan GI rendah

Kadar tercicir juga berbeza. Kumpulan tinggi protein mencatatkan kadar tercicir 26.4% dan kumpulan GI rendah 25.6%, berbanding 37.4% dalam kumpulan protein rendah dan GI tinggi (P = 0.02 dan P = 0.01). Ini menunjukkan diet tinggi protein dan GI rendah lebih mudah diteruskan oleh peserta.

Kajian tidak menemui perbezaan yang signifikan dari segi kesan sampingan berkaitan diet antara kumpulan. Penulis menyimpulkan bahawa peningkatan sederhana dalam protein dan pengurangan sederhana dalam GI memperbaiki kadar penyempurnaan kajian dan pengekalan penurunan berat badan.

Implikasi Kepada Pengguna dan Kesihatan Awam di Malaysia

Diet harian rakyat Malaysia banyak bergantung kepada nasi putih, roti putih, mi dan kuih yang tinggi GI. Dapatan DiOGenes mencadangkan bahawa perubahan kecil, seperti menambah sumber protein (ikan, telur, ayam, tauhu, tempe atau kekacang) dan memilih karbohidrat GI lebih rendah (beras perang, roti bijirin penuh, oat), mungkin membantu mengekalkan berat badan selepas diet.

Bagi program pengurusan berat badan di klinik kesihatan dan komuniti, kajian ini menyokong idea bahawa fasa selepas penurunan berat badan memerlukan strategi tersendiri. Panduan yang menekankan kualiti makanan, bukan semata-mata mengira kalori, mungkin lebih mudah diikuti dalam jangka panjang.

Batasan Kajian

Tempoh intervensi hanya 26 minggu, jadi kajian ini tidak dapat menunjukkan kesan dalam tempoh bertahun-tahun. Kira-kira 29% peserta tidak melengkapkan intervensi, walaupun analisis niat-untuk-merawat digunakan untuk mengurangkan bias.

Peserta terdiri daripada orang dewasa di Eropah, jadi kesesuaian dapatan untuk populasi Asia dengan corak makan berasaskan nasi perlu dinilai dalam kajian tempatan. Perbezaan berat badan yang dilaporkan juga agak kecil, iaitu kurang daripada 1 kg antara kumpulan.

Langkah Praktikal

Selepas berjaya menurunkan berat badan, pertimbangkan untuk memasukkan sumber protein dalam setiap hidangan dan menggantikan sebahagian karbohidrat bertapis dengan pilihan GI lebih rendah. Perubahan ini tidak memerlukan pengiraan kalori yang ketat.

Individu yang mempunyai penyakit buah pinggang atau keadaan perubatan lain perlu berbincang dengan doktor atau pegawai dietetik sebelum meningkatkan pengambilan protein secara ketara.

Ringkasan Angka Penting

• 773 peserta dirawak selepas diet 800 kcal sehari; 548 (71%) melengkapkan kajian 26 minggu.

• Purata penurunan berat badan awal: 11.0 kg.

• Protein tinggi: kenaikan semula 0.93 kg kurang (P = 0.003).

• GI rendah: kenaikan semula 0.95 kg kurang (P = 0.003).

• Protein rendah + GI tinggi: kenaikan semula 1.67 kg (signifikan).

• Kadar tercicir: 26.4% (protein tinggi), 25.6% (GI rendah), 37.4% (protein rendah + GI tinggi).

Kesimpulan

Ujian DiOGenes menunjukkan bahawa peningkatan protein yang sederhana dan pengurangan indeks glisemik yang sederhana membantu orang dewasa mengekalkan penurunan berat badan selama 26 minggu tanpa perlu mengira kalori. Diet ini juga lebih mudah diteruskan. Walaupun perbezaannya kecil, pendekatan ini praktikal dan boleh disesuaikan dengan makanan tempatan.

Sumber Rujukan

Larsen, T. M., Dalskov, S.-M., van Baak, M., Jebb, S. A., Papadaki, A., Pfeiffer, A. F. H., Martinez, J. A., Handjieva-Darlenska, T., Kunešová, M., Pihlsgård, M., Stender, S., Holst, C., Saris, W. H. M. & Astrup, A. (2010). Diets with High or Low Protein Content and Glycemic Index for Weight-Loss Maintenance. The New England Journal of Medicine, 363(22), 2102–2113. DOI: 10.1056/NEJMoa1007137

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/diets-with-high-or-low-protein-content-and-glycemic-index-4v19zr1f35

Kata Kunci

DiOGenes, pengekalan berat badan, diet tinggi protein, indeks glisemik, kenaikan semula berat badan, diet ad libitum