Pengenalan

Nama kajian: Carbohydrate and Protein but Not Fat or Fiber Affects Glycemic Index and Glycemic Load Value Determinations

Objektif: Menguji sama ada penambahan jumlah karbohidrat, protein, lemak dan serat yang berbeza kepada hidangan roti putih mengubah nilai indeks glisemik (GI) dan beban glisemik (GL).

Negara kajian: Tidak dinyatakan dalam abstrak

Kajian bertajuk “Carbohydrate and Protein but Not Fat or Fiber Affects Glycemic Index and Glycemic Load Value Determinations” dibentangkan oleh Huicui Meng dan tiga rakan penyelidik sebagai abstrak persidangan. Tahun tidak dinyatakan di halaman SciSpace, tetapi DOI-nya (10.1161/circ.134.suppl_1.12195) menunjukkan ia diterbitkan dalam suplemen jurnal Circulation, jilid 134. Objektif kajian ialah menguji sama ada penambahan karbohidrat, protein, lemak dan serat kepada roti putih mengubah nilai GI dan GL.

Abstrak tidak menyatakan negara tempat kajian dijalankan. Soalan yang dikaji sangat praktikal, kerana dalam kehidupan sebenar kita jarang makan roti atau nasi secara sendirian. Kita makan bersama lauk, minyak, sayur dan protein.

Mengapa Kajian Ini Penting

Dalam kajian pemakanan berskala besar, nilai GI dan GL diet seseorang dikira daripada borang pengambilan makanan dengan menggunakan nilai GI setiap makanan secara berasingan. Kaedah ini menganggap bahawa GI sesuatu makanan tidak berubah walaupun dimakan bersama makanan lain.

Jika anggapan ini salah, maka hubungan antara GI diet dan penyakit yang dilaporkan dalam kajian-kajian besar mungkin kurang tepat. Kajian ini menguji anggapan tersebut secara langsung dengan menambah nutrien lain kepada roti putih dan melihat perubahan GI.

Kaedah Kajian

Kajian ini terdiri daripada empat sub-kajian. Peserta (20 hingga 22 orang, 50% wanita, berumur 50 hingga 80 tahun, BMI 25 hingga 30 kg/m², tiada penyakit kronik dan gula darah puasa 125 mg/dL atau kurang) menerima hidangan ujian dalam susunan rawak. Minuman glukosa (50 g karbohidrat tersedia dalam 500 mL) digunakan sebagai rujukan.

Sub-kajian 1 hingga 3 menguji roti putih (50 g karbohidrat tersedia bersama 500 mL air) secara sendirian, atau bersama karbohidrat tambahan (12.5, 25 atau 50 g daripada bijirin sarapan Rice Chex), protein tambahan (12.5, 25 atau 50 g daripada ikan tuna) dan lemak tambahan (5.6, 11.1 atau 22.2 g daripada mentega tanpa garam). Sub-kajian 4 menguji roti putih sendirian atau bersama serat tambahan (4.8 atau 9.6 g daripada bijirin Cheerios). Darah vena diambil pada minit ke-0, 15, 30, 45, 60, 90 dan 120.

Dapatan Utama

1. Karbohidrat tambahan meningkatkan GI dan GL secara berperingkat

Penambahan 12.5 g, 25 g dan 50 g karbohidrat kepada roti putih meningkatkan luas kawasan di bawah lengkung glukosa (AUC), GI dan GL secara berperingkat. Semua peningkatan ini sangat signifikan (p < 0.0001).

Dapatan ini menunjukkan bahawa jumlah karbohidrat dalam sesuatu hidangan sangat penting. Walaupun jenis karbohidrat sama, makan lebih banyak akan menaikkan gula darah dengan lebih tinggi. Ini menyokong kepentingan kawalan saiz hidangan.

2. Protein menurunkan GI dan GL

Penambahan 50 g protein (daripada ikan tuna) kepada roti putih menurunkan AUC glukosa (p = 0.0026), GI (p = 0.0139) dan GL (p = 0.0140). Protein diketahui merangsang rembesan insulin dan memperlahankan pengosongan perut, yang mungkin menjelaskan kesan ini.

Perlu diambil perhatian bahawa kesan signifikan dilaporkan bagi tambahan 50 g protein, iaitu jumlah yang agak besar. Abstrak tidak melaporkan kesan signifikan bagi jumlah protein yang lebih kecil.

3. Lemak dan serat tidak memberi kesan signifikan

Penambahan lemak (mentega) atau serat (bijirin Cheerios) kepada roti putih tidak memberi kesan signifikan terhadap mana-mana ukuran. Dapatan ini berbeza dengan tanggapan umum bahawa lemak dan serat sentiasa menurunkan GI.

Para penyelidik menyimpulkan bahawa variasi dalam nilai GI dan GL berlaku apabila makanan berkarbohidrat dimakan dalam jumlah yang berbeza atau bersama protein. Ini menimbulkan persoalan sama ada nilai GI makanan tunggal wajar digunakan untuk mengira GI dan GL diet keseluruhan.

Implikasi Kepada Pengguna dan Kesihatan Awam di Malaysia

Bagi pengguna di Malaysia, dapatan ini menyokong amalan menggabungkan karbohidrat dengan sumber protein seperti ikan, telur, ayam atau kekacang. Konsep “Suku-suku separuh” yang menggalakkan suku pinggan protein selari dengan dapatan ini. Jumlah karbohidrat pula perlu dikawal kerana ia mempunyai kesan yang paling jelas.

Bagi penyelidik dan pegawai kesihatan awam, kajian ini mengingatkan bahawa nilai GI daripada jadual hanya anggaran. Kesan sebenar sesuatu hidangan bergantung kepada gabungan makanan dan jumlahnya.

Batasan Kajian

Ini ialah abstrak persidangan, jadi butiran kaedah dan data penuh tidak tersedia. Peserta ialah orang dewasa berumur 50 hingga 80 tahun dengan berat badan berlebihan tetapi tanpa diabetes, jadi dapatan mungkin berbeza bagi pesakit diabetes. Hanya satu jenis sumber bagi setiap nutrien diuji, contohnya mentega untuk lemak dan bijirin sarapan untuk serat.

Langkah Praktikal

Kawal jumlah karbohidrat dalam setiap hidangan kerana ia faktor paling jelas yang menaikkan gula darah. Gabungkan roti, nasi atau mi dengan sumber protein. Jangan bergantung kepada tambahan mentega atau minyak untuk menurunkan GI, kerana kajian ini tidak menunjukkan kesan signifikan dan lemak menambah kalori. Pesakit diabetes perlu mendapatkan nasihat pegawai dietetik tentang gabungan makanan yang sesuai.

Ringkasan Angka Penting

• Peserta: 20 hingga 22 orang setiap sub-kajian, umur 50 hingga 80 tahun, BMI 25 hingga 30.

• Karbohidrat tambahan: meningkatkan AUC, GI dan GL (p < 0.0001).

• Protein tambahan 50 g: menurunkan AUC (p = 0.0026), GI (p = 0.0139) dan GL (p = 0.0140).

• Lemak tambahan (5.6 hingga 22.2 g) dan serat tambahan (4.8 hingga 9.6 g): tiada kesan signifikan.

Kesimpulan

Kajian ini menunjukkan bahawa jumlah karbohidrat dan penambahan protein mengubah GI dan GL hidangan roti putih, manakala penambahan lemak dan serat dalam jumlah yang diuji tidak memberi kesan signifikan. Dapatan ini menegaskan kepentingan kawalan saiz hidangan karbohidrat dan menggabungkannya dengan protein, serta mengingatkan bahawa nilai GI makanan tunggal mungkin tidak menggambarkan kesan hidangan sebenar.

Sumber Rujukan

Meng, H. et al. (tahun tidak dinyatakan di halaman SciSpace). Carbohydrate and Protein but Not Fat or Fiber Affects Glycemic Index and Glycemic Load Value Determinations. Abstrak persidangan dalam suplemen Circulation, 134 (dikenal pasti daripada awalan DOI). DOI: 10.1161/circ.134.suppl_1.12195

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/carbohydrate-and-protein-but-not-fat-or-fiber-affects-ymnyzmzum39a

Kata Kunci

indeks glisemik, beban glisemik, protein, lemak, serat, roti putih, saiz hidangan