Pengenalan

Nama kajian: Values for digestible indispensable amino acid scores (DIAAS) for some dairy and plant proteins may better describe protein quality than values calculated using the concept for protein digestibility-corrected amino acid scores (PDCAAS)

Objektif: Membandingkan nilai DIAAS bagi empat protein haiwan (tenusu) dan empat protein tumbuhan dengan nilai seperti PDCAAS yang ditentukan dalam babi, bukan tikus.

Negara kajian: Tidak dinyatakan dalam abstrak (penulis bergabung dengan University of Illinois, Amerika Syarikat)

Kajian bertajuk “Values for digestible indispensable amino acid scores (DIAAS) for some dairy and plant proteins may better describe protein quality than values calculated using the concept for protein digestibility-corrected amino acid scores (PDCAAS)” oleh Mathai dan rakan-rakan (2017) diterbitkan dalam British Journal of Nutrition. Objektifnya adalah membandingkan nilai DIAAS dengan nilai seperti PDCAAS bagi lapan sumber protein. Lokasi kajian tidak dinyatakan dalam abstrak, tetapi para penulis bergabung dengan University of Illinois, Amerika Syarikat.

Kajian ini penting bagi tema kekacang kerana ia membandingkan secara langsung protein pea dan soya dengan protein susu, iaitu penanda aras protein haiwan berkualiti tinggi.

Mengapa Kajian Ini Penting

Perdebatan tentang sama ada protein tumbuhan boleh menggantikan protein haiwan memerlukan data perbandingan yang adil. Kajian ini menguji kedua-dua jenis protein dalam model yang sama, iaitu babi, dan menggunakan dua kaedah penilaian.

Ia juga menjawab persoalan sama ada PDCAAS memberi gambaran yang terlalu baik bagi sesetengah protein, satu isu utama dalam peralihan kepada DIAAS yang disyorkan oleh FAO.

Kaedah Kajian

Lapan bahan diuji: isolat protein whey (WPI), konsentrat protein whey (WPC), konsentrat protein susu (MPC), susu tepung skim (SMP), konsentrat protein pea (PPC), isolat protein soya (SPI), tepung soya dan gandum bijirin penuh.

Kebolehcernaan saluran keseluruhan piawai (STTD) protein kasar digunakan untuk mengira nilai seperti PDCAAS, manakala kebolehcernaan ileum piawai (SID) asid amino digunakan untuk mengira DIAAS. Kedua-dua nilai dikira dengan corak skor yang sama bagi kanak-kanak berumur 6 hingga 36 bulan.

Dapatan Utama

1. Protein whey dan susu paling mudah dicerna

Nilai SID bagi kebanyakan asid amino perlu dalam WPI, WPC dan MPC adalah lebih tinggi secara signifikan (P < 0.05) berbanding SMP, konsentrat protein pea, isolat protein soya, tepung soya dan gandum. Ini mengesahkan bahawa protein tenusu yang diproses mempunyai kebolehcernaan asid amino yang sangat tinggi.

2. Isolat soya lebih baik daripada tepung soya

Kecuali arginina dan triptofan, SID semua asid amino perlu dalam isolat protein soya adalah lebih tinggi secara signifikan (P < 0.05) berbanding tepung soya. Ini menunjukkan bahawa proses pengasingan protein meningkatkan kebolehcernaan, mungkin melalui penyingkiran faktor antipemakanan dan serat.

3. Gandum mencatat kebolehcernaan terendah

Kecuali treonina, SID semua asid amino perlu dalam gandum bijirin penuh adalah lebih rendah (P < 0.05) berbanding semua bahan lain. Ini menunjukkan bahawa protein bijirin penuh kurang mudah dicerna berbanding protein kekacang yang diproses.

4. PDCAAS terlebih anggar kualiti protein tumbuhan

Apabila corak skor yang sama digunakan, nilai seperti PDCAAS adalah lebih tinggi secara signifikan (P < 0.05) berbanding DIAAS bagi SMP, konsentrat protein pea, isolat protein soya, tepung soya dan gandum. Ini bermakna PDCAAS yang dianggarkan dalam babi mungkin terlebih anggar kualiti protein-protein ini.

5. DIAAS lebih sesuai menggambarkan kualiti protein

Berdasarkan keputusan ini, para pengkaji menyimpulkan bahawa DIAAS mungkin memberi gambaran kualiti protein yang lebih tepat berbanding PDCAAS, terutamanya bagi protein tumbuhan dan sesetengah protein tenusu.

Konteks Pemakanan Am

PDCAAS menggunakan kebolehcernaan protein di peringkat najis, yang boleh dipengaruhi oleh bakteria usus besar. DIAAS pula menggunakan kebolehcernaan setiap asid amino di hujung usus kecil, iaitu tempat sebenar asid amino diserap. Selain itu, PDCAAS dihadkan maksimum 1.0, manakala DIAAS tidak dihadkan, membolehkan perbezaan antara protein berkualiti tinggi dilihat.

Dapatan bahawa isolat soya lebih baik daripada tepung soya juga penting. Ia menunjukkan bahawa pemprosesan boleh menjadikan protein kekacang lebih setanding dengan protein haiwan, walaupun masih belum menyamai protein whey dalam kajian ini.

Persoalan Untuk Kajian Lanjutan

Kajian lanjutan boleh menilai campuran protein tumbuhan, seperti pea dengan beras, atau soya dengan gandum, untuk melihat sejauh mana DIAAS campuran boleh menghampiri protein tenusu. Pengesahan pada manusia juga diperlukan.

Implikasi Kepada Pengguna dan Industri di Malaysia

Bagi pengguna Malaysia, kajian ini menunjukkan bahawa produk soya yang lebih diproses seperti isolat protein soya mempunyai kebolehcernaan asid amino yang lebih tinggi berbanding tepung soya. Namun, protein tenusu masih mencatatkan kebolehcernaan tertinggi dalam kajian ini. Pengguna yang memilih diet berasaskan tumbuhan boleh menggabungkan pelbagai sumber protein bagi menampung perbezaan ini.

Bagi industri, dapatan ini relevan dalam membangunkan minuman protein, makanan bayi dan produk pemakanan sukan. Pengilang perlu sedar bahawa nilai PDCAAS mungkin memberi gambaran terlalu tinggi bagi protein tumbuhan, dan peralihan kepada DIAAS boleh mengubah tuntutan produk.

Batasan Kajian

Kajian menggunakan model babi, bukan manusia, dan corak skor bagi kanak-kanak 6 hingga 36 bulan sahaja. Nilai DIAAS tepat bagi setiap bahan tidak dinyatakan dalam abstrak. Bahan yang diuji ialah bahan mentah atau bahan proses tertentu, bukan makanan siap.

Langkah Praktikal

Gunakan isolat atau produk soya yang diproses dengan baik sebagai sumber protein tumbuhan, dan gabungkan dengan bijirin atau kekacang lain. Pengilang perlu menilai produk menggunakan DIAAS jika boleh, terutamanya bagi produk untuk kanak-kanak.

Ringkasan Angka Penting

• 8 sumber protein: 4 tenusu (WPI, WPC, MPC, SMP) dan 4 tumbuhan (PPC, SPI, tepung soya, gandum).
• SID asid amino perlu: WPI, WPC dan MPC > SMP, PPC, SPI, tepung soya dan gandum (P < 0.05).
• Isolat soya > tepung soya bagi semua asid amino perlu kecuali arginina dan triptofan.
• Corak skor rujukan: kanak-kanak 6–36 bulan.
• PDCAAS > DIAAS bagi SMP, PPC, SPI, tepung soya dan gandum (P < 0.05).

Kesimpulan

Protein tenusu mempunyai kebolehcernaan asid amino tertinggi, manakala isolat soya lebih baik daripada tepung soya. PDCAAS cenderung memberi nilai lebih tinggi daripada DIAAS bagi protein pea, soya dan gandum, jadi DIAAS mungkin lebih tepat untuk menilai dan membandingkan kualiti protein kekacang dan protein haiwan.

Sumber Rujukan

Mathai, J.K. et al. (2017). Values for digestible indispensable amino acid scores (DIAAS) for some dairy and plant proteins may better describe protein quality than values calculated using the concept for protein digestibility-corrected amino acid scores (PDCAAS). British Journal of Nutrition, 117(4), 490–499. DOI: 10.1017/S0007114517000125

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/values-for-digestible-indispensable-amino-acid-scores-diaas-bfeh5jkb6n

Kata Kunci

isolat protein soya, konsentrat protein pea, protein whey, DIAAS, PDCAAS, protein haiwan dan tumbuhan, model babi