Pengenalan

Nama kajian: Association between eating rate and obesity: a systematic review and meta-analysis

Objektif: Memberi anggaran yang boleh dipercayai tentang hubungan antara kelajuan makan dan obesiti melalui ulasan sistematik dan meta-analisis kajian epidemiologi.

Negara kajian: Tidak dinyatakan dalam abstrak (ulasan sistematik kajian epidemiologi)

Kajian bertajuk “Association between eating rate and obesity: a systematic review and meta-analysis” diterbitkan oleh Toshiaki Ohkuma dan rakan-rakan dalam International Journal of Obesity pada tahun 2015 (Jilid 39, Isu 11, halaman 1589–1596). Objektifnya ialah memberi anggaran yang boleh dipercayai tentang hubungan antara kelajuan makan dan obesiti, kerana dapatan kajian terdahulu masih tidak muktamad.

Kebanyakan kita pernah mendengar nasihat ‘makan perlahan-lahan’. Kajian ini mengumpulkan data daripada pelbagai kajian epidemiologi untuk melihat sama ada orang yang makan dengan cepat benar-benar mempunyai berat badan lebih tinggi. Abstrak tidak menyatakan negara kerana ia menggabungkan kajian daripada pelbagai sumber.

Mengapa Kajian Ini Penting

Isyarat kenyang daripada usus ke otak memerlukan masa untuk berfungsi. Secara teori, seseorang yang makan dengan cepat mungkin sudah makan terlalu banyak sebelum isyarat kenyang sempat dirasai. Jika hubungan ini benar, kelajuan makan boleh menjadi sasaran mudah dan murah dalam program pengurusan berat badan.

Namun, kajian individu memberi keputusan yang berbeza-beza. Ada yang menemui hubungan kuat, ada yang tidak. Meta-analisis diperlukan untuk menggabungkan bukti ini dan memberi anggaran keseluruhan yang lebih jelas.

Kelajuan makan juga merupakan tabiat yang boleh diubah tanpa kos dan tanpa perlu menukar jenis makanan. Berbanding diet yang menyekat makanan kegemaran, nasihat untuk makan dengan lebih perlahan lebih mudah diterima oleh kebanyakan orang. Oleh itu, jika hubungan ini kukuh, ia membuka ruang kepada strategi pencegahan obesiti yang ringkas, selamat dan sesuai untuk semua lapisan masyarakat.

Kaedah Kajian

Penyelidik mencari pangkalan data MEDLINE, EMBASE dan CINAHL untuk kajian yang melaporkan anggaran kuantitatif indeks obesiti mengikut kategori kelajuan makan. Kajian intervensi dan kajian yang melibatkan kanak-kanak dikecualikan. Dua penyelidik mengekstrak data secara bebas.

Anggaran ringkasan dikira menggunakan model kesan rawak, dan analisis subkumpulan dijalankan untuk mengenal pasti punca kepelbagaian antara kajian. Sebanyak 23 kajian yang diterbitkan layak dimasukkan.

Dapatan Utama

1. BMI Lebih Tinggi dalam Kalangan Pemakan Cepat

Perbezaan purata BMI antara individu yang makan dengan cepat dan mereka yang makan dengan perlahan ialah 1.78 kg/m², dengan selang keyakinan 95% antara 1.53 hingga 2.04 kg/m². Bagi seseorang yang tingginya 1.65 meter, perbezaan BMI sebanyak 1.78 bersamaan dengan kira-kira 4.8 kg berat badan.

Perbezaan ini konsisten dari segi arah, iaitu pemakan cepat cenderung mempunyai BMI yang lebih tinggi.

2. Risiko Obesiti Lebih Dua Kali Ganda

Nisbah odds terkumpul bagi obesiti dalam kalangan pemakan cepat ialah 2.15, dengan selang keyakinan 95% antara 1.84 hingga 2.51. Ini bermakna, secara purata, orang yang makan dengan cepat mempunyai odds obesiti lebih kurang dua kali ganda berbanding orang yang makan dengan perlahan.

Penting untuk diingat bahawa ini adalah hubungan statistik daripada kajian pemerhatian, bukan bukti bahawa makan cepat secara langsung menyebabkan obesiti.

3. Kepelbagaian Antara Kajian

Terdapat kepelbagaian kuantitatif yang signifikan dalam magnitud hubungan antara kajian (I² = 78.4% bagi BMI dan 71.9% bagi obesiti). Sebahagian kepelbagaian ini mungkin dijelaskan oleh perbezaan jenis populasi kajian. Hubungan dengan BMI didapati lebih lemah dalam kalangan pesakit diabetes.

Penulis menyimpulkan bahawa makan dengan cepat berkait secara positif dengan berat badan berlebihan, dan kajian lanjut diperlukan untuk menentukan sama ada intervensi memperlahankan kelajuan makan berkesan untuk kawalan berat badan.

Implikasi Kepada Pengguna dan Kesihatan Awam di Malaysia

Dalam kehidupan bandar di Malaysia, ramai pekerja makan tengah hari dengan tergesa-gesa, sering di hadapan komputer atau telefon. Kanak-kanak sekolah juga mempunyai masa rehat yang singkat. Dapatan ini memberi sebab untuk menggalakkan budaya makan dengan tenang dan tanpa gangguan.

Bagi program kesihatan di tempat kerja, memastikan pekerja mempunyai masa rehat makan yang mencukupi boleh menjadi langkah sokongan yang mudah. Mesej ‘makan perlahan, kunyah dengan baik’ juga sesuai dimasukkan dalam pendidikan pemakanan.

Batasan Kajian

Kelajuan makan dalam kebanyakan kajian dilaporkan sendiri oleh peserta, yang mungkin tidak tepat. Reka bentuk pemerhatian tidak dapat membuktikan sebab-akibat. Kajian kanak-kanak dan kajian intervensi dikecualikan, jadi dapatan ini hanya terpakai kepada orang dewasa dan tidak menunjukkan sama ada mengubah kelajuan makan akan menurunkan berat badan.

Langkah Praktikal

Letakkan sudu atau garfu di antara suapan. Kunyah makanan dengan lebih lama sebelum menelan. Elakkan makan sambil menonton atau menatal telefon. Peruntukkan sekurang-kurangnya 15 hingga 20 minit untuk setiap waktu makan utama, dan mulakan dengan sayur atau sup supaya rasa kenyang datang lebih awal.

Ringkasan Angka Penting

• Kajian dimasukkan: 23 kajian epidemiologi.

• Perbezaan BMI (cepat berbanding perlahan): 1.78 kg/m² (95% CI: 1.53–2.04).

• Nisbah odds obesiti bagi pemakan cepat: 2.15 (95% CI: 1.84–2.51).

• Kepelbagaian: I² = 78.4% (BMI) dan 71.9% (obesiti).

• Hubungan lebih lemah bagi BMI dalam kalangan pesakit diabetes.

Kesimpulan

Meta-analisis 23 kajian ini mendapati makan dengan cepat dikaitkan dengan BMI yang lebih tinggi dan odds obesiti kira-kira dua kali ganda. Walaupun ia tidak membuktikan sebab-akibat, memperlahankan kelajuan makan ialah tabiat yang mudah, murah dan selamat untuk dicuba sebagai sebahagian daripada usaha mengekalkan berat badan sihat.

Sumber Rujukan

Ohkuma, T. et al. (2015). Association between eating rate and obesity: a systematic review and meta-analysis. International Journal of Obesity, 39(11), 1589–1596. DOI: 10.1038/ijo.2015.96

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/association-between-eating-rate-and-obesity-a-systematic-1qrw5v6h8t

Kata Kunci

kelajuan makan, makan perlahan, obesiti, indeks jisim badan, meta-analisis, tabiat makan