Pengenalan

Nama kajian: Household food insecurity, diet quality, and weight status among indigenous women (Mah Meri) in Peninsular Malaysia

Objektif: Menilai status jaminan makanan isi rumah dan menentukan hubungannya dengan kualiti diet dan status berat badan dalam kalangan wanita Orang Asli suku Mah Meri di Semenanjung Malaysia.

Negara kajian: Malaysia (Semenanjung Malaysia)

Kajian bertajuk “Household food insecurity, diet quality, and weight status among indigenous women (Mah Meri) in Peninsular Malaysia” diketuai oleh Chong Su Pei bersama dua penyelidik lain dan diterbitkan dalam Nutrition Research and Practice pada tahun 2018. Objektif kajian ini ialah menilai status jaminan makanan isi rumah dan hubungannya dengan kualiti diet serta status berat badan dalam kalangan wanita daripada suku Mah Meri. Kajian ini dijalankan di Semenanjung Malaysia.

Jaminan makanan bermaksud setiap orang mempunyai akses yang mencukupi kepada makanan yang selamat dan berkhasiat pada setiap masa. Masyarakat Orang Asli, termasuk suku Mah Meri, sering berdepan cabaran sosioekonomi yang boleh menjejaskan akses kepada makanan yang mencukupi dan berkualiti.

Mengapa Kajian Ini Penting

Ketidakjaminan makanan sering dikaitkan dengan kekurangan zat makanan, tetapi bukti dari pelbagai negara menunjukkan ia juga boleh dikaitkan dengan berat badan berlebihan. Ini kerana makanan murah dan mengenyangkan biasanya padat tenaga tetapi rendah zat. Fenomena ini dikenali sebagai paradoks ketidakjaminan makanan dan obesiti.

Data tentang jaminan makanan dalam kalangan masyarakat Orang Asli di Malaysia masih terhad. Wanita pula memainkan peranan utama dalam menyediakan makanan untuk keluarga, menjadikan status pemakanan mereka penting untuk kesejahteraan seluruh isi rumah.

Kaedah Kajian

Ini ialah kajian keratan rentas yang melibatkan 222 wanita suku Mah Meri. Status jaminan makanan isi rumah dinilai menggunakan instrumen Radimer/Cornell Hunger and Food Insecurity, manakala kualiti diet dinilai menggunakan Indeks Pemakanan Sihat Malaysia (Malaysian HEI).

Maklumat sosiodemografi dan data ingatan diet 24 jam dikumpul melalui temu bual bersemuka. Pengukuran antropometri termasuk berat badan, ketinggian dan indeks jisim badan (BMI) turut diambil. Instrumen Radimer/Cornell membahagikan isi rumah kepada kumpulan terjamin makanan, tidak terjamin makanan peringkat isi rumah, tidak terjamin makanan peringkat individu, dan kelaparan kanak-kanak.

Dapatan Utama

1. Kadar Ketidakjaminan Makanan yang Tinggi

Majoriti isi rumah, iaitu 82.9%, mengalami pelbagai tahap ketidakjaminan makanan. Daripada jumlah ini, 29.3% berada dalam kategori ketidakjaminan makanan isi rumah, 23.4% dalam kategori ketidakjaminan makanan individu, dan 30.2% berada dalam kumpulan kelaparan kanak-kanak.

Angka 30.2% bagi kelaparan kanak-kanak sangat membimbangkan kerana ia merupakan tahap ketidakjaminan makanan yang paling teruk dalam instrumen ini, di mana kanak-kanak sendiri tidak mendapat makanan yang mencukupi.

2. Faktor Isi Rumah dan Pendapatan

Kumpulan yang terjamin makanan mempunyai bilangan anak dan saiz isi rumah yang lebih kecil secara signifikan berbanding kumpulan tidak terjamin makanan (P < 0.05).

Purata pendapatan isi rumah, pendapatan per kapita dan perbelanjaan makanan menurun secara signifikan apabila ketidakjaminan makanan semakin teruk (P < 0.001). Ini mengesahkan hubungan rapat antara kemiskinan dan akses kepada makanan.

3. Kualiti Diet Mengikut Kumpulan

Kumpulan terjamin makanan mempunyai skor HEI Malaysia yang lebih tinggi secara signifikan bagi komponen bijirin dan bijirin sarapan (P < 0.01) serta daging, ayam dan telur (P < 0.001) berbanding kumpulan tidak terjamin makanan.

Kumpulan kelaparan kanak-kanak pula mempunyai skor komponen lemak (P < 0.05) dan natrium (P < 0.001) yang lebih tinggi berbanding kumpulan terjamin makanan dan kumpulan ketidakjaminan isi rumah. Abstrak tidak menjelaskan sama ada skor lebih tinggi bagi komponen ini menunjukkan pengambilan yang lebih sederhana atau sebaliknya, jadi tafsiran perlu merujuk kepada kertas penuh.

4. Hubungan dengan Kualiti Diet dan BMI

Analisis kovarians multivariat menunjukkan bahawa, berbanding kumpulan ketidakjaminan individu dan kelaparan kanak-kanak, kumpulan terjamin makanan dikaitkan dengan skor HEI Malaysia yang lebih tinggi. Kumpulan ketidakjaminan makanan isi rumah pula dikaitkan dengan BMI yang lebih tinggi selepas mengawal umur (P < 0.025).

Penyelidik merumuskan bahawa ketidakjaminan makanan pada peringkat individu dan kanak-kanak dikaitkan dengan kualiti diet yang lebih rendah, manakala ketidakjaminan makanan pada peringkat isi rumah dikaitkan dengan berat badan yang lebih tinggi.

Implikasi Kepada Pengguna dan Kesihatan Awam di Malaysia

Dapatan ini menunjukkan bahawa masalah pemakanan dalam masyarakat Orang Asli tidak boleh ditangani dengan satu pendekatan sahaja. Sesetengah isi rumah mungkin memerlukan bantuan makanan berkhasiat, manakala yang lain memerlukan pendidikan tentang pilihan makanan murah tetapi seimbang untuk mengelakkan berat badan berlebihan.

Penyelidik menyeru usaha besar daripada semua pihak berkepentingan untuk menangani ketidakjaminan makanan dalam kalangan isi rumah miskin. Program seperti kebun komuniti, bantuan makanan berkhasiat untuk kanak-kanak dan pendidikan pemakanan yang sesuai dengan budaya setempat boleh dipertimbangkan.

Batasan Kajian

Reka bentuk keratan rentas tidak dapat membuktikan sebab-akibat. Sampel terhad kepada satu suku Orang Asli dan hanya melibatkan wanita, jadi dapatan mungkin tidak mewakili masyarakat Orang Asli lain atau lelaki. Data diet 24 jam juga bergantung kepada ingatan responden.

Langkah Praktikal

Bagi isi rumah berpendapatan rendah, pilihan makanan murah tetapi berkhasiat termasuk telur, ikan bilis, kekacang, sayur tempatan dan ubi. Menanam sayur sendiri di sekitar rumah boleh membantu. Agensi dan NGO boleh menyasarkan bantuan kepada isi rumah dengan ramai anak, yang dalam kajian ini lebih cenderung tidak terjamin makanan.

Ringkasan Angka Penting

• Sampel: 222 wanita suku Mah Meri, Semenanjung Malaysia.

• Isi rumah tidak terjamin makanan (semua tahap): 82.9%.

• Ketidakjaminan isi rumah 29.3%; individu 23.4%; kelaparan kanak-kanak 30.2%.

• Pendapatan dan perbelanjaan makanan menurun apabila ketidakjaminan bertambah teruk (P < 0.001).

• Ketidakjaminan isi rumah dikaitkan dengan BMI lebih tinggi (P < 0.025).

Kesimpulan

Kajian ini mendapati majoriti isi rumah Mah Meri mengalami ketidakjaminan makanan, dengan hampir satu pertiga dalam kumpulan kelaparan kanak-kanak. Ketidakjaminan makanan pada peringkat individu dan kanak-kanak dikaitkan dengan kualiti diet yang lebih rendah, manakala pada peringkat isi rumah ia dikaitkan dengan berat badan lebih tinggi. Dapatan ini menekankan keperluan intervensi pemakanan yang disasarkan untuk masyarakat Orang Asli.

Sumber Rujukan

Chong, S. P. et al. (2018). Household food insecurity, diet quality, and weight status among indigenous women (Mah Meri) in Peninsular Malaysia. Nutrition Research and Practice, 12(2), 135-142. DOI: 10.4162/NRP.2018.12.2.135

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/household-food-insecurity-diet-quality-and-weight-status-1o1ittbiqg

Kata Kunci

jaminan makanan, Orang Asli, Mah Meri, kualiti diet, BMI, HEI Malaysia