Pengenalan

Nama kajian: Iodine deficiency status and iodised salt consumption in Malaysia: findings from a national iodine deficiency disorders survey

Objektif: Menentukan status kekurangan iodin semasa di Malaysia melalui tinjauan kebangsaan berasaskan sekolah dalam kalangan kanak-kanak berumur 8 hingga 10 tahun.

Negara kajian: Malaysia (seluruh negara).

Kekurangan iodin merupakan antara masalah mikronutrien yang paling mudah dicegah, tetapi ia masih wujud di banyak negara, termasuk Malaysia. Kanak-kanak usia sekolah sering dijadikan kumpulan sasaran dalam tinjauan iodin kerana mereka mudah dicapai melalui sekolah dan status iodin mereka mencerminkan keadaan isi rumah.

Kajian oleh Rusidah Selamat dan rakan-rakan ini merupakan tinjauan kebangsaan berskala besar yang menilai status iodin kanak-kanak serta penggunaan garam beriodin di isi rumah seluruh Malaysia. Dapatan kajian ini menjadi asas penting kepada semakan program pencegahan dan kawalan IDD kebangsaan.

Mengapa Kajian Ini Penting

Tinjauan kebangsaan memberi gambaran menyeluruh yang tidak dapat diperoleh daripada kajian kecil. Dengan melibatkan lebih 18,000 kanak-kanak, kajian ini dapat mengenal pasti perbezaan antara negeri, kawasan bandar dan luar bandar, serta kumpulan etnik.

Kajian ini juga menilai bukan sahaja status iodin dalam badan, tetapi juga kandungan iodin dalam garam yang dibawa dari rumah. Ini membolehkan penyelidik mengaitkan masalah kekurangan dengan punca di peringkat makanan, iaitu sejauh mana garam beriodin benar-benar digunakan.

Kaedah Kajian

Tinjauan keratan rentas berasaskan sekolah dijalankan di seluruh negara. Iodin dalam air kencing diukur dalam kalangan 18,012 kanak-kanak, dan rabaan kelenjar tiroid dilakukan ke atas 18,078 kanak-kanak. Sampel garam yang dibawa oleh murid diuji menggunakan Kit Ujian Pantas dan kaedah iodometrik. Kriteria WHO/ICCIDD/UNICEF digunakan untuk menilai status iodin.

Dapatan Utama

1. Median iodin air kencing kebangsaan berada di sempadan

Median iodin dalam air kencing kebangsaan ialah 109 µg/L (persentil ke-25 dan ke-75: 67 dan 166), menunjukkan kecukupan di peringkat sempadan. Ini bermakna secara purata status iodin negara hanya sedikit melepasi paras minimum yang ditetapkan.

2. Hampir separuh kanak-kanak mempunyai iodin rendah

Prevalens keseluruhan IDD kebangsaan dengan UI kurang daripada 100 µg/L ialah 48.2% (95% CI: 46.0–50.4). Kadar ini lebih tinggi dalam kalangan kanak-kanak yang tinggal di kawasan luar bandar berbanding bandar.

Prevalens tertinggi UI kurang daripada 100 µg/L dicatatkan dalam kalangan kanak-kanak Orang Asli, iaitu 81.4% (95% CI: 75.1–86.4). Dapatan ini menonjolkan jurang pemakanan yang besar dalam kumpulan yang lebih terpinggir.

3. Kadar goiter 2.1%

Kadar goiter keseluruhan kebangsaan (gred 1 dan gred 2) ialah 2.1%. Penyelidik menyatakan bahawa walaupun goiter endemik tidak wujud di Malaysia, hampir separuh negeri di Semenanjung Malaysia masih mempunyai bahagian besar kanak-kanak dengan UI kurang daripada 100 µg/L dan memerlukan tindakan segera.

4. Penggunaan garam beriodin sangat rendah

Daripada 17,888 sampel garam yang dibawa oleh murid, hanya 28.2% (95% CI: 26.4–30.2) didapati mengandungi iodin. Lebih membimbangkan, bahagian isi rumah yang menggunakan garam yang beriodin secukupnya mengikut Akta Makanan 1983, iaitu 20 hingga 30 ppm, hanya 6.8% (95% CI: 5.1–9.0).

Dapatan ini menunjukkan punca utama masalah ialah garam yang digunakan di rumah tidak cukup diperkaya, bukan sekadar tabiat makan.

5. Program IDD perlu disemak semula

Penyelidik merumuskan bahawa terdapat keperluan untuk menyemak pendekatan semasa program pencegahan dan kawalan IDD kebangsaan. Dapatan ini kemudiannya menjadi antara asas kepada pelaksanaan pengiodinan garam secara mandatori di beberapa kawasan.

Perbincangan

Jurang antara kanak-kanak bandar, luar bandar dan Orang Asli dalam kajian ini menggambarkan cabaran akses kepada makanan yang diperkaya. Komuniti di kawasan pedalaman mungkin bergantung kepada garam yang lebih murah atau tidak dilabel, dan mempunyai akses terhad kepada makanan laut. Kadar penggunaan garam beriodin mencukupi yang hanya 6.8% menunjukkan bahawa pendekatan sukarela pada masa itu tidak berkesan. Dapatan ini menjadi asas kukuh kepada pelaksanaan dasar pengiodinan garam yang lebih tegas di kemudian hari, seperti yang dilaporkan dalam kajian penilaian di Sarawak.

Implikasi Kepada Pengguna dan Industri di Malaysia

Bagi pengguna, kajian ini menunjukkan bahawa garam yang dibeli tidak semestinya beriodin, jadi penting untuk menyemak label. Bagi industri, ia menekankan peranan pengeluar dan pengedar garam dalam memastikan bekalan garam beriodin yang mencukupi dan memenuhi piawaian. Bagi pembuat dasar, jurang besar antara kawasan bandar, luar bandar dan komuniti Orang Asli memerlukan pendekatan yang disasarkan.

Batasan Kajian

Kajian ini hanya melibatkan kanak-kanak sekolah berumur 8 hingga 10 tahun, jadi ia mungkin tidak mencerminkan status iodin orang dewasa atau wanita hamil. Data dikumpul sebelum tahun 2010, dan keadaan mungkin telah berubah sejak pelaksanaan dasar baharu. Ujian iodin garam menggunakan kit pantas mempunyai ketepatan yang lebih rendah berbanding analisis makmal.

Langkah Praktikal

Semak label bungkusan garam untuk memastikan ia beriodin. Simpan garam dalam bekas kedap udara dan tambah garam pada akhir proses memasak untuk mengurangkan kehilangan iodin. Komuniti di kawasan pedalaman boleh bekerjasama dengan klinik kesihatan dan agensi kebajikan untuk mendapatkan bekalan garam beriodin.

Ringkasan Angka Penting

• Peserta: 18,012 (ujian air kencing) dan 18,078 (rabaan tiroid) kanak-kanak, 8–10 tahun.

• Median iodin air kencing kebangsaan: 109 µg/L.

• UI < 100 µg/L: 48.2% keseluruhan; 81.4% dalam kalangan Orang Asli.

• Kadar goiter: 2.1%.

• Garam mengandungi iodin: 28.2%; garam beriodin mencukupi (20–30 ppm): 6.8%.

Kesimpulan

Tinjauan kebangsaan ini mendapati hampir separuh kanak-kanak Malaysia mempunyai iodin air kencing di bawah 100 µg/L dan hanya 6.8% isi rumah menggunakan garam beriodin yang mencukupi, menunjukkan keperluan menyemak semula program pencegahan IDD.

Sumber Rujukan

Selamat, R. et al. (2010). Iodine deficiency status and iodised salt consumption in Malaysia: findings from a national iodine deficiency disorders survey. Asia Pacific Journal of Clinical Nutrition, 19(4), 578–585. DOI: 10.6133/APJCN.2010.19.4.18

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/iodine-deficiency-status-and-iodised-salt-consumption-in-4pdiy1ji4q

Kata Kunci

iodin, garam beriodin, tinjauan kebangsaan, Orang Asli, gangguan kekurangan iodin, kanak-kanak sekolah