Pengenalan

Nama kajian: Iodine Status after a 3-Year Universal Salt Iodisation in Sarawak, Malaysia

Objektif: Menentukan keberkesanan pengiodinan garam sejagat (USI) di Sarawak selepas tiga tahun pelaksanaan (2008–2011) melalui analisis data Tinjauan IDD Sarawak 2011.

Negara kajian: Malaysia (Sarawak).

Tinjauan Kebangsaan Gangguan Kekurangan Iodin (IDD) tahun 2008 mendedahkan bahawa penduduk Sarawak berada pada tahap kecukupan iodin di sempadan, dengan kepekatan iodin median dalam air kencing sebanyak 101.9 µg/L. Angka ini hanya sedikit di atas paras minimum yang dianggap mencukupi, menunjukkan risiko kekurangan iodin masih wujud.

Berikutan dapatan tersebut, pengiodinan garam sejagat (USI) dilaksanakan secara mandatori di Sarawak. Kajian oleh Lim Kuang Kuay dan rakan-rakan dari Institut Kesihatan Umum, Jabatan Kesihatan Negeri Sarawak dan Institut Penyelidikan Perubatan ini menilai kesan awal program tersebut selepas tiga tahun.

Mengapa Kajian Ini Penting

Penilaian awal program kesihatan awam membolehkan pihak berkuasa mengesan sama ada program berada di landasan yang betul dan mengenal pasti masalah sebelum ia menjadi besar. Ia juga membantu mengesan kesan yang tidak diingini, seperti pengambilan iodin yang berlebihan.

Kajian ini juga memberi gambaran terperinci mengikut daerah. Maklumat sebegini penting kerana akses kepada garam beriodin, tabiat makan dan sumber makanan berbeza antara kawasan bandar, luar bandar dan pedalaman di negeri yang luas seperti Sarawak.

Kaedah Kajian

Tinjauan IDD dijalankan antara Jun hingga Julai 2011 di enam daerah di Sarawak, iaitu Sarikei, Mukah, Kapit, Sibu, Bintulu dan Miri. Seramai 610 kanak-kanak terlibat. Saiz tiroid ditentukan melalui pemeriksaan dan rabaan, manakala tahap perkumuhan iodin diukur dalam sampel air kencing pagi menggunakan kaedah mikro dalaman.

Dapatan Utama

1. Kadar goiter keseluruhan hanya 0.05%

Kadar goiter keseluruhan (total goitre rate) ialah 0.05%, iaitu hanya dua orang kanak-kanak. Kadar sebegini rendah menunjukkan goiter bukan lagi masalah kesihatan awam dalam kalangan kanak-kanak yang dikaji selepas tiga tahun pelaksanaan USI.

2. Median iodin air kencing meningkat kepada 154.2 µg/L

Secara keseluruhan, kepekatan median iodin dalam air kencing ialah 154.2 µg/L (julat antara kuartil 92.7 hingga 229.8 µg/L). Berbanding 101.9 µg/L pada tahun 2008, ini merupakan peningkatan yang besar dalam tempoh tiga tahun sahaja.

Peningkatan ini selari dengan jangkaan bahawa penggunaan garam beriodin dalam masakan harian akan meningkatkan pengambilan iodin seluruh penduduk.

3. Perbezaan antara daerah

Median UIC tertinggi direkodkan di Sarikei (178.0 µg/L), diikuti Mukah (174.8 µg/L), Miri (158.6 µg/L), Sibu (147.0 µg/L), Bintulu (142.3 µg/L) dan Kapit (131.0 µg/L). Walaupun semua daerah mencatatkan median melebihi 100 µg/L, terdapat variasi antara daerah.

Kapit, sebuah daerah pedalaman, mencatatkan median terendah. Ini mungkin berkaitan dengan akses kepada garam beriodin atau perbezaan diet, walaupun punca sebenar tidak dinyatakan dalam abstrak.

4. Masih ada kanak-kanak yang kurang iodin

Walaupun status keseluruhan bertambah baik, satu daripada setiap sepuluh kanak-kanak masih mengalami ketidakcukupan iodin (UIC kurang daripada 50 µg/L). Hanya kira-kira satu pertiga (32%) kanak-kanak berada pada tahap UIC yang mencukupi.

Dapatan ini menunjukkan bahawa taburan status iodin tidak sekata. Sebahagian kanak-kanak masih kekurangan, manakala sebahagian lagi mungkin menerima iodin melebihi tahap mencukupi.

5. Pemantauan berterusan diperlukan

Penyelidik merumuskan bahawa USI mandatori berkesan meningkatkan tahap iodin kanak-kanak di Sarawak. Namun, mereka menekankan bahawa pemantauan tahap UIC yang kerap dan betul dalam komuniti diperlukan untuk mencegah pengambilan iodin yang berlebihan.

Perbincangan

Kajian ini menarik kerana ia menunjukkan dua sisi program fortifikasi. Di satu pihak, status iodin keseluruhan meningkat dengan cepat dan kadar goiter hampir hilang. Di pihak lain, taburan iodin dalam populasi tidak sekata, dengan sebahagian kanak-kanak masih kekurangan dan sebahagian lagi mungkin menerima lebih daripada mencukupi. Keadaan ini lazim dalam program fortifikasi kerana pengambilan garam berbeza antara individu dan isi rumah. Oleh itu, pemantauan berkala seperti yang dicadangkan penyelidik penting untuk memastikan tahap iodin dalam garam sentiasa sesuai, tidak terlalu rendah sehingga tidak berkesan dan tidak terlalu tinggi sehingga melebihi keperluan. Data mengikut daerah juga membantu agensi kesihatan menyasarkan kawasan yang memerlukan perhatian lebih.

Implikasi Kepada Pengguna dan Industri di Malaysia

Kajian ini menunjukkan bahawa fortifikasi garam memberi kesan yang cepat, tetapi ia perlu diurus dengan berhati-hati. Bagi pengguna, garam beriodin sudah memadai sebagai sumber iodin harian; pengambilan suplemen iodin tambahan tanpa nasihat profesional kesihatan tidak diperlukan. Bagi pengeluar garam, kawalan kualiti penting supaya kandungan iodin konsisten, tidak terlalu rendah atau terlalu tinggi.

Batasan Kajian

Kajian ini melibatkan enam daerah dan 610 kanak-kanak, jadi ia mungkin tidak mewakili seluruh Sarawak. Ia juga tinjauan keratan rentas tanpa kumpulan kawalan, dan abstrak tidak menyatakan kandungan iodin dalam garam isi rumah pada tahun 2011. Kaedah rabaan untuk menentukan goiter juga bergantung kepada kemahiran pemeriksa.

Langkah Praktikal

Ibu bapa boleh memastikan garam di rumah ialah garam beriodin dan menggunakannya dalam masakan seperti biasa tanpa berlebihan. Di kawasan pedalaman, agensi kesihatan dan pertubuhan komuniti boleh membantu memastikan bekalan garam beriodin sampai ke kedai-kedai tempatan. Sekolah juga boleh menjadikan pendidikan tentang iodin sebahagian daripada program pemakanan.

Ringkasan Angka Penting

• Peserta: 610 kanak-kanak dari 6 daerah (Jun–Julai 2011).

• Kadar goiter keseluruhan: 0.05% (2 orang).

• Median UIC: 154.2 µg/L, berbanding 101.9 µg/L pada 2008.

• UIC tertinggi: Sarikei 178.0 µg/L; terendah: Kapit 131.0 µg/L.

• 1 daripada 10 kanak-kanak masih UIC < 50 µg/L; 32% pada tahap mencukupi.

Kesimpulan

Tiga tahun selepas pengiodinan garam diwajibkan di Sarawak, kadar goiter kanak-kanak hanya 0.05% dan median iodin air kencing meningkat kepada 154.2 µg/L, walaupun satu daripada sepuluh kanak-kanak masih kekurangan iodin dan pemantauan berterusan diperlukan.

Sumber Rujukan

Kuay, L.K. et al. (2015). Iodine Status after a 3-Year Universal Salt Iodisation in Sarawak, Malaysia. International Journal of Public Health Research, 5(2), 631–636. (DOI tidak dinyatakan dalam rekod SciSpace)

Pautan SciSpace: https://scispace.com/papers/iodine-status-after-a-3-year-universal-salt-iodisation-in-3g3i1bc3vd

Kata Kunci

iodin, pengiodinan garam sejagat, iodin air kencing, goiter, Sarawak, pemantauan pemakanan